วันอังคารเวลาสิบสองนาฬิกา อาจารย์ถามนักเรียนว่า เรียนจบแล้วจะทำอย่างไรต่อไป?
คนนู้นอยากเป็นแบบนี้ คนนี้อยากเป็นแบบนั้น
ทุกคนวาดฝันอนาคตของตัวเองไว้เป็นระเบียบ เรียบร้อย
จะมีก็เพียงแต่ธฤษวรรณ นักเรียนตัวอย่าง ที่ตอบกลับด้วยสีหน้าหม่นๆมีนๆว่า
หนูไม่ทราบ ไม่รู้ อยากพัก ไม่อยากคิด...
ก็หนูไม่อยากทำงาน(บริษัทดีไซน์) เพราะอาการป่วยเรื้อรังยังไม่หาย
(ยังวิงเวียน คลื่นเหียน เลี่ยนทั้งคนทั้งผลงาน)
แต่หนูต้องทำงาน เพราะลอนดอนแม่งแพงอิ๊บอ๋าย
(ไหนจะค่าบ้าน ค่ากิน ค่ารถ ค่าจิปาถะหลากหลาย)
สับสนอย่างนี้ เลยไม่มีคำตอบ
ไม่อยากตอบ
...
ใจจริงก็แค่อยากชิวกับศิลปะ สถาปัตยกรรมและตัวหนังสือ
อย่างที่เคยเป็นมาและหวังว่าจะยังคงเป็นต่อไป
ถ้าโค้งใกล้ๆ ก็อยากจะพัฒนาตัวเอง
เริ่มอ่านหนังสือ
ฝีกเขียนหนังสือ
ศีกษาพุทธศาสนาให้มากขี้น
ลดบทบาทเทคโนโลยีให้น้อยลง
ปลง ปลง ปลง
นี่แหละอนาคตโค้งๆของธฤษวรรณ.
(อาจารย์แอบเฮ้อเล็กน้อย)