LONDON ER ลอนดอน เอ๋อ

ยุบหนอพองหนอ สาธุ สาธุ 555

ผมเชื่อว่า ไอ้คนที่ดังๆกันในวงการออกแบบทั้วโลกทุกวันนี้
ก้อต้องมีบ้างแหละ ที่ไป "ขโมย" ไอเดียคนอื่นเค้ามา แต่คนทั่วไปไม่มีทางรู้
ู้แต่ในทางกลับกันเนี่ย ถ้าคนธรรมดา ไปทำตามหรือขโมยไอเดีย คนดัง จะมีหลายๆคนที่รู้ว่าก็อปมา
การโดนก็อปเป็นเรื่องน่าเซ็ง แต่ ถ้าไหนๆจะโดนก็อปแล้ว ก้อขอให้โลกได้รู้หน่อยดิว่ากูคิดก่อน
ฉะนั้้นแล้วในระดับสเกลใหญ่ ต้องเป็นคนดังก่อนคับ ถึงจะมีสิทธิ์พ่วงว่ากูคิด (หรือ จิงๆก็อปมาแต่ไม่มีใครรู้) ไปกับไอเดีย - -"
ถ้าใช้สเกลใหญ่เทียบกลับมาในสเกลเล็ก คุณ thrissawan ก้อดังนะเนี่ยที่มีคนรู้ว่าถูกก็อป
ถือว่าทำได้ดีที่สุดแล้ว เพราะดีที่สุดได้แค่นี้เอง ............

ก็จริงค่ะที่คนดังในวงการนักคิดและนักออกแบบบางคน (หรือทุกคน??) อาจจะเคย"ขโมย"ไอเดียคนอื่น แต่การ"ขโมย"ที่ว่าควรทำอย่างมีศิลปะนะคะ คนเก่งจะขอ"ขโมย"แรงบันดาลใจและโครงสร้างทางความคิดและความสำเร็จ เพื่อนำมาประยุกต์ใช้กับเรื่องราวที่ตัวเองสนใจนำเสนอ ซื่อสัตย์และสนุก "เนื้องาน"ตอนท้ายจะฉายแวว originality เองค่ะ ส่วนไอ้ทริคเล็กทริคน้อยที่ (บังเอิญ??) มา"คล้าย"กันนั้น มันก็เป็นแค่เพียงการทับซ้อนกันของการพัฒนามีเดียมที่มีอยู่อย่างจำกัด สำคัญที่สุดคือ concept และ process คนดังที่ดีจริงต้องเก๋าจริง ถึงจะน่าชื่นชม ใช่ไหมคะ :)

วกกลับมาที่งานของเรา จริงๆก็ไม่มีใหม่อะไรหรอกค่ะ typography กับพับกระดาษ...ถ้าย้อนอดีตไปหลายร้อยปีแสง คนจีน คนญี่ปุ่นก็เริ่มลุยกันแล้วค่ะ ไอ้เรื่องที่ทำอยู่ คนยุโรปก็ตั้งความหวังกันมาไม่ต่ำกว่าห้าสิบปี และถ้านับนักคิดและนักออกแบบที่กำลังพูดเรื่องเดียวกันอยู่ในขณะนี้ด้วยก็ คงร่วมแสนมั้งคะ มันเลยแสนจะเก่าจริงๆ
แต่ว่าประสบการณ์ของกระบวนการเกิด การคิด การค้นพบ การสร้างเทคนิค ที่ได้มา พูดได้เต็มปากเลยค่ะว่าไม่เคยลอกใคร เพราะส่วนตัวแล้วตั้งแต่มีสติก็ขอไม่นิยมค่ะ ขี้เกียจด้วย หยิ่งด้วย อยากครองโลกด้วย แต่ถ้าไม่อินจริงๆ (อย่างงาน commercial ไรเงี้ย) ก็อาจมีบ้าง ส่วนแรงบันดาลใจไม่ทราบได้จริงๆค่ะ เพราะมันสะสมอยู่หลายสิบปี - -" ก็อายนะคะที่ไปตู่ว่าคนอื่นลอกเนี่ย บอกแล้วว่าไม่มีหลักฐาน มีแต่ความมั่นใจว่าตัวเราชิงคิดก่อนจริงๆ เริ่มตั้งแต่การแนะนำตัวครั้งแรก จนถึงป่านนี้ ก็ย้ำทำไปแล้วไม่ต่ำกว่าเจ็ดเดือนค่ะ อีนี่ชุบมือเปิบมาเมื่อไม่กี่วัน ใกล้ๆ เต็มๆแบบนี้ เซ็งค่ะ อีกทั้ง originality ก็เป็นส่วนหนึ่งของ assessment อุตส่าห์คิดมาแทบตาย เล่นเอาเศร้ามากมายค่ะ

แต่ก็ยังดีอย่างที่คุณว่าที่มีคนสังเกตเห็นว่าเราถูกลอก(ถึงแม้จะแค่คนเดียว) ดูคูลนิดๆ เหมือนมีบริวาร แอบดีใจค่ะ ฮ่าๆๆ ฮือๆๆ T^T

อืม..เศร้าจริงๆ อ่านแล้ว นี่ถ้าเจอด้วยตัวเองคงโคตรจะเซ็ง
ทำได้แต่ทำบุญกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลไปให้เลยดีกว่า -_-"

ยังงี้ต้องฟังเพลงพี่หนุ่ย .. จุดอ่อนของการที่ไว้ใจ .. มันทำให้แทบต้องเสียคน -_-" (เริ่มจะลาวไปหน่อยล่ะ)

ปล.แต่อย่างน้อย งานก็ยังไม่ถึงที่สุดไม่ใช่เหรอ :) ไม่ต้องไปสนใจดีกว่าว่าใครจะมาลอกหรืออะไร เราทำงานของเราให้ดีที่สุดต่อไปเหอะ :) สู้ๆ

ปล2. เห็นด้วยว่าการลอกที่เป็นแรงบันดาลใจนี่ บางทีก็ดูสร้างสรรค์ได้นะ ขึ้นอยู่กับความตั้งใจเอาไปลอกหรือเอาไปประยุกต์มากกว่าปะ ??

555 เนอะ ไม่ต้องสนใจจะดีที่สุด เขวตอนนี้ใจคอไม่ค่อยดีเลย ใกล้โชว์แล้วด้วย -"-

เพืื่อนเราคนนี้ก็ยังเด็ก สวยด้วย(อันนี้ไม่เกี่ยว) คงไม่มีประสบการณ์ ไม่มีแรงบันดาลใจ เราควรให้อภัย แล้วอย่างที่หัวหน้าว่างานยังไม่เสร็จ อย่าตีตนไปก่อนไข้ สุดท้ายแล้วอาจจะจบแบบต่างกันสุดขั้วเลยก็เป็นได้ สาธุ สาธุ

ช่าย เราก็ว่ามันอยู่ที่ตัวเราเองอะเนอะ จะซื่อสัตย์และมั่นคงกับตัวเองได้แค่ไหน ความสุขสูงสุดอยู่ที่ความภูมิใจ(ส่วนตัว)นั่นแหละ ยากเนอะ แต่ก็อยาก สู้ๆๆ!

เอาเลยๆๆๆๆๆๆๆๆ วันพรุ่งนี้ต้องเอาให้เจ๋งฝ่าเมื่อวาน (ฝ่ามันด้วย โฮะๆๆ)

ป.ล. คงต้องขอยืมคำพูดรินกินหมามาซะหน่อย (มองซ้าย-มองฝา เฮ๊ย รินไม่เข้ามาใช่ป๊ะ)

.....You can do it!!!! You can do it!!!! You can do it!!!! 555555

หึ! ไม่หรอก....กินหมาอยู่.....อ๋อออออ ไม่แซวเพื่อน โทดฮะ ๆ (ได้แต่หวังว่ารินคงไม่เข้ามาเจอ เหอะๆๆ)

แต๊งกิ้ว :)

เฮ๊ยน้ำ......หลังจากอ่านblogแกแล้ว เราก้อเลยลองทำตามมั่ง....

เราเล่าอะไรต่อมิอะไรให้หลายต่อหลายคนฟัง โชว์ไอเดียแบบหมดเปลือก อธิบายทุกสิ่งอย่าง ไปๆมาๆ
สุดท้าย......ไม ไม่เห็นมีใครลอกงานเรามั่งว๊ะo_O!!!!!!....อ๋ออออ ของมันไม่ดีจริงช๊ะป่ะ โทดๆ..(ถึงว่า...ทำไมคนฟังมันทำหน้าแหยๆ)

ขอบใจว่ะเน.....อ๋อออออ ไม่ได้บอกเราช๊ะป่ะ โทดฮะ ๆ

น่ารักว่ะ ถ้าไม่นับเรื่องงานก็เข้ากันได้ดี เราก็พยายามแยกเป็นเรื่องๆ อันไหนไม่ควรแชร์ก็เงียบไว้สบายใจกว่า

อยากด่านะ แต่มันไม่มีหลักฐานไงแก ขี้ตู่เอาอย่างเดียว

เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า

เราทำโปรเจ็คเกี่ยวกับภาษาของสถาปัตยกรรมยุคโมเดิร์นในลอนดอนใช่ปะ คีย์หลักๆก็คือ ไทโป(ชัวร์ล้านเปอร์เซนต์) สถาปัตยกรรม กับ สังคมเมืองใช่ปะ ส่วนงานของเค้าตอนแรกเกี่ยวกับชีวิตคนเมืองเหมือนกับเกม แข่งขันกันตลอดเวลาไรงี้ ก็ใช้ภาพถ่ายกับวีดีโอเป็นมีเดีย ดูเข้าท่าทีเดียว ไปคนละทาง ไม่มีปัญหา พอเวลาผ่านไป 5 เดือน มี typography workshop เราก็เลือก random brief จากจารย์ คิดๆๆ แล้วก็ present เป็นไอ้ font ตัดๆพับๆอย่างทีแกเห็น เล่นกับ geometrical forms, positive/negative space (ซึ่งมันคือ solid และ void) แล้วก็แสงและเงาที่เป็นคุณสมบัติของสถาปัตยกรรมยุคโมเดิร์นใช่ปะ ก็เออเวิร์ค อาทิตย์ต่อมา เค้าก็มาเลยเว้ย เป็น positive/negative space กับแสงและเงาโดยปราศจาก brief เราก็เอ๊ะมาได้ไงอ่ะ งงเล็กๆ (แต่เค้าทำเป็นกล่องๆใช้ font โบราณ ดูเชยกว่า แล้วเราก็เคยเห็นไอเดียนี้มาก่อนด้วย ;P) ก็ยังไม่เท่าไหร่ เป็นแค่ workshop ทุกคนต้องทำไทโป หยวนๆ และแล้ว...เจ๊ติดใจยังไงไม่ทราบ ตัดสินใจเปลี่ยนโปรเจ็คตัวเองทั้งหมดเป็นไทโปกับสังคมเมือง ไม่มีปี่มีขลุ่ย ซะงั้น งงใหญ่ๆเลยทีนี้ มารมณ์ไหนเนี่ย จริงๆเค้าก็มาปรึกษาเรานะ ชอบอย่างงั้นอย่างงี้ จะดีไหม เราก็สมวิญญาณแม่พระเลย ตราบใดที่ยูมีเหตุผล เชิญตามสบาย (จดบัดนี้ยังไม่รู้ว่าทำไม) ก็ยังไม่เชื่อว่าเจ๊จะกล้าอย่างหน้าไม่อายอย่างงี้ เราก็ช่างมันเว้ย ไทโปกับเมืองไม่ใช่ของกูคนเดียว กูก็ทำของกูไป มันก็ทำของมันไป พอนานเข้า เจ๊มามุขใหม่เริ่มพูดว่าสนใจสังคมยุคโมเดิร์น! สนใจการตัดกระดาษ! สนใจสโลแกน! เอ๊ะ? เริ่มพรีเซนต์ตัดๆพับๆตัวหนังสือ เฮ้ย? เนียนขึ้นเรื่อยๆ จนเดี๋ยวนี้ outcome มันมา"คล้าย"กันจนน่าตกใจ มีการตัดเป็นรูป geometrical form เป็น solid เป็น void มีการพับกระดาษเหมือนกัน ครั้งล่าสุดจารย์ถึงกับทักอ่ะคิดดู จุดนี้ จี๊ดสิแก! กูคิดมาเกือบตาย หวังจะได้เกิดบนเส้นทางนี้ จืด และที่เจื่อนสุดๆคือไอ้ความเป็น originality มันสำคัญมากกับคอร์สของเรา จะอวอร์ดไม่อวอร์ดก็ตรงนี้แหละ

กรรม กรรม กรรม -"-

ตอนนี้ก็ได้แต่หวัง
หวังว่าเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์อย่างที่แกบอก (ถ้าจารย์ไม่ลำเอียงนะ มันยิ่งเป็นลูกรักอยู่ด้วย T^T)
หวังว่ามันจะเปรื่อง คิดได้ด้วยตัวเองแล้วฉีกออกไปแบบไม่ไหลย้อนกลับ
ส่วนเรา หุบปากไว้เป็นดีที่สุด :X

เลิกบ่นแล้วดีกว่า เพราะยิ่งบ่นยิ่งไปกันใหญ่...ใหญ่จนเราชักกลัวความชั่วร้ายของตัวเอง T^T

บางทีอะไรๆอาจจะไม่เลวร้ายอย่างที่คิดก็ได้...

เนอะ.

ยังไงก็ขอบคุณทุกกำลังใจเน้อ

อย่าแซวๆ ช่วงนี้ยังเจื่อนอยู่ T^T

แต๊งกิ้วๆ ไว้เจอกันเดือนหน้า น่าจะทันโชว์เราพอดี :)

แล้วจะมาอยู่กี่วัน ก็น่าจะมีหลายที่นะ แต่แกดูแค่พวกแกลลอรี่ทั่วไปกับมิวเซียมก็อ้วกแตกแล้ว เยอะเห้ๆ ของเราเปิดโชว์ต้นเดือน july แต่ install เสร็จกลางเดือนหน้า น่าจะมาแอบดูได้(มั้ง)

คงไปอยู่ซักอาทิตย์นึงง่ะ ช่วงนั้นอาจจะตรงช่วง summer sale ด้วยป่ะ พาเราช้อปด้วยน้า :P
ปล. จม.ถึงเร็วดีว่ะ

555 ไอ้พลอยบ้าไปแล้ว
ไม่รู้ว่าจะตรงช่วง summer sale ปะนะ เพราะมันเซลอยู่เรื่อยๆ เศรษฐกิจไม่ดี เดือนสองเดือนที ตอนนี้ก็มีเซลอยู่ ยังไงก็เตรียมตังมาเยอะๆละกัน (แต่อาจจะได้ของกลับไปน้อยนะ T^T)

ไม่ได้เล่าต่อ
วันศุกร์ที่ผ่านมามี presentation กับ artist จาก Berlin มันเอาอีกแล้วเว้ย เราพรีเซนต์รูปถ่าย มันเห็นแล้วตื่นเต้นมากๆ class ยังไม่จบรีบขอตัวออกไปถ่ายรูป กูจะบ้าตาย!

บอกไม่ได้เพราะไม่มีหลักฐานไงแก...
มันอาจจะเป็นแบบว่าเราคิดไปเองก็ได้ไรงี้ เพราะมันฉลาดลอก ไม่ได้เหมือนแบบ 100% (ซัก 68% มั้งที่เหมือน)
จะเสียเพื่อนกันไปเปล่าๆ T^T

ช่วงนี้ก็พยามห่างอ่ะแหละ เงียบๆ ถามคำตอบคำ ไว้เจออีกทีพรีเซนต์ใหญ่เลย จบๆกันไปซะที

หงีกๆ(พยักหน้า เห็นด้วยค่ะ)

555 ถูก!
(เสือกมาป่วยอีกกู อันนี้ทำตัวเอง T^T)

มาถึงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงเลยนะตู่
เด๋วโดนๆ 555

ตามคำเรียกร้อง นี่สองตอนสุดท้ายก่อนจบ:
เมื่อสองอาทิตย์ก่อน ในคลาส นางเอกตัดสินใจ display งานกับหน้าต่าง
ขณะที่ง่วนอยู่กับการทดลองแปะกระดาษไปมาอยู่แถวนั้น นางร้ายหน้าสวยเดินปรี่เข้าชาร์ตด้วยสีหน้าอมทุกข์
นางร้าย: ยูอัพเซทไอเหรอ เรื่องที่ไอใช้ไอเดียเหมือนกับยู? ไอไม่ได้ลอกนะ? ไอไม่เอามันไปแสดงแน่ๆ? ไอก็แค่อยากจะทดลอง(เหมือนกัน?) แล้วเก็บไว้ใน portfolio เท่านั้นเอง
ลอกไปลอกมา ชักเริ่มมีสติ
นางเอก(รมณ์เสียเล็กน้อย): ถ้ายูมั่นใจว่าเป็นไอเดียของยู เชิญตามสบาย ไอไม่มายด์หรอก
(แต่ในใจพูดว่า กูไม่พอใจ เข้าใจไม๊ สาดดด !!!)
นางร้ายพยักหน้า จากไปด้วยแววตาเศร้าหมอง แต่ยังมิวายเริ่มถ่ายรูปทดลองเกี่ยวกับหน้าต่าง...

ยังคงคาแรคเตอร์ไว้ไม่เสื่อมคลาย...

55555555555555555
กรรมติดจรวด เป็นแบบนี้เอง

(ผู้ช่วยนางเอกแอบสะใจ..อิ..อิ..)

เชี่ยจริงๆ
เพิ่งมาอ่านว่ะน้ำ
เฮ้อตรูเซ็งแทน...แล้วตอนนี้เป็นไงบ้าง
รู้ทั้งรู้อยู่แก่ใจว่าเราทำมาก่อน
ไอ้นี่มันคงคิดว่า ด้านได้อายอด
ก็ให้มันด้านต่อไป เดี๋ยวก็คงจะตายด้วยความด้านของมันเอง
สู้สู้นะ
( ให้อภัยได้ แต่อย่าให้มาใช้คำว่าเพื่อนนะ...)